Rada Rodziców Informacje        

 

 

 

Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Łukowie
ogłasza nabór dzieci do  klasy sportowej na poziomie czwartej klasy  

Szkoły Podstawowej Nr 1  im. ks. G. Piramowicza w Łukowie na rok szkolny 2019/2020

Zgłoszenie dziecka  z obecnej  trzeciej klasy do  czwartej klasy sportowej powinno nastąpić  w terminie 18.03. 2019r. – 09.04.2019r. w sekretariacie szkoły  (ul. Partyzantów 15) poprzez złożenie pisemnego zgłoszenia.

Do próby sprawności fizycznej przystępują tylko ci kandydaci, którzy posiadają bardzo dobry stan zdrowia

Zarządzenie Nr 6/2019 Burmistrza Miasta Łuków z dnia 15 stycznia  2019  roku w sprawie ustalenia harmonogramu oraz szczegółowych terminów dokonywania czynności w postępowaniu rekrutacyjnym oraz w postępowaniu uzupełniającym w szkołach podstawowych prowadzonych przez Miast Łuków

Karta zgłoszenia do klasy czwartej oddziału sportowego w  Szkole Podstawowej Nr1  w Łukowie

 pobierz (pdf)        pobierz (docx)

Zgoda na rozpoczęcie nauki w klasie sportowej   pobierz (pdf)      pobierz (docx)


Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Łukowie
ogłasza nabór dzieci do
Szkoły Podstawowej Nr 1  im. ks. G. Piramowicza w Łukowie

na rok szkolny 2019/2020 /klasa I/

W roku szkolnym 2019/2020r  dzieci urodzone w 2012r. (siedmiolatki) mają obowiązek rozpoczęcia nauki w klasie pierwszej szkoły podstawowej.

Rodzice dzieci urodzonych  w 2012r. , zamieszkałych w obwodzie Szkoły Podstawowej Nr1  w Łukowie zobowiązani są do złożenia pisemnego zgłoszenia dziecka  do pierwszej klasy:

w terminie 18.03.2019r. – 09.04.2019r.

w sekretariacie szkoły  (ul. Partyzantów 15) w formie pisemnej.

Załączniki do pobrania dotyczące zgłoszenia dziecka zamieszkałego w obwodzie szkoły  do I klasy: 

1.     Zgłoszenie dziecka do obwodowej szkoły podstawowej.   pobierz (pdf)        pobierz (docx)

Obwód szkoły  (wykaz ulic) znajduje się  na stronie internetowej www.sp1.lukow.pl w zakładce „O szkole”.

 

Dzieci urodzone  w 2012r.  zamieszkałe poza obwodem Szkoły Podstawowej Nr1  Zgłoszenie dziecka zamieszkałego poza obwodem szkoły do pierwszej klasy powinno nastąpić: 

w terminie 18.03.2019r. – 09.04.2019r.

w sekretariacie szkoły  (ul. Partyzantów 15) poprzez złożenie pisemnego wniosku o przyjęcie do szkoły podstawowej  wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnianie przez kandydata warunków branych pod uwagę w postępowaniu rekrutacyjnym.

Załączniki do pobrania dotyczące wniosku dziecka do I klasy mieszkającego poza  obwodem szkoły: 

1.      Wniosek o przyjęcie dziecka do klasy pierwszej mieszkającego poza  obwodem szkoły.   pobierz (pdf)        pobierz (docx)

  1.  Załącznik  Nr 1 do Uchwały Nr XVII/245/2017 Rady Miasta Łuków z dnia 30 marca 2017r – Oświadczenie   pobierz(pdf)        pobierz(docx)
  2. Potwierdzenie woli .   pobierz(pdf)        pobierz (docx)

 

Podanie do publicznej wiadomości listy kandydatów zakwalifikowanych  nastąpi 24 kwietnia 2019 r.

W przypadku, gdy dziecko będzie zakwalifikowane do szkoły, rodzic zobowiązany jest do potwierdzenia woli przyjęcia w postaci pisemnego oświadczenia w terminie od 24 kwietnia do 10 maja 2019 r.

Brak potwierdzenia woli w formie pisemnej w powyższym terminie jest równoznaczny z rezygnacją z miejsca w danej placówce. 

 15 maja 2019 r. nastąpi publikacja list przyjętych i nieprzyjętych dzieci

 Więcej informacji pod numerem tel. 25 798 33 57

 


Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Łukowie
ogłasza  nabór dzieci do przedszkola na rok szkolny 2019/2020

 -  nabór dzieci w wieku 3 –6 lat do Przedszkola Miejskiego Nr 6 w Łukowie (opieka całodzienna)

- nabór dzieci 6 letnich do oddziału „0” (zerówka szkolna –  5 godzin)

Rekrutacja prowadzona będzie za pomocą systemu elektronicznego  z wykorzystaniem jednolitych kryteriów naboru do wszystkich przedszkoli miejskich w Łukowie,

w terminie od 01 do 15 marca 2019r.

Formularz zgłoszenia należy wypełnić w formie elektronicznej na stronie internetowej

https:/naborp-kandydat.vulcan.net.pl/lukow/

W przypadku braku możliwości wysłania formularza drogą elektroniczną istnieje możliwość pobrania go w sekretariacie szkoły ZSz-P ul. Stasia i Nel 2, dane zostaną wprowadzone do systemu przez przedszkole.

Po wydrukowaniu wypełnionego formularza prosimy uważnie sprawdzić, czy  wszystkie umieszczone tam dane są poprawne. Po sprawdzeniu, dokument należy podpisać i dostarczyć do przedszkola pierwszej preferencji (sekretariat ZSz-P ul. Stasia i Nel 2) w nieprzekraczalnym terminie do 15.03.2019 r.

Dokumenty dostarczone po tym terminie nie będą brane pod uwagę w trakcie rekrutacji.

22 marca 2019 r. nastąpi publikacja list zakwalifikowanych dzieci.

W przypadku, gdy dziecko będzie zakwalifikowane do przedszkola, rodzic zobowiązany jest do potwierdzenia woli korzystania z usług placówki w terminie od 25 marca do 04 kwietnia 2019 r.

Brak potwierdzenia woli w formie pisemnej w powyższym terminie jest równoznaczny z rezygnacją z miejsca w danej placówce. 

 05 kwietnia 2019 r. nastąpi publikacja list przyjętych i nieprzyjętych dzieci

 Więcej informacji pod numerem tel. 885985393


 

Jak zgłosić szkodę z ubezpieczenia szkolnego?

(dotyczy wypadków po 01.09.2018r.)

 W sprawie wypadków uczniów proszę kontaktować się z brokerem ubezpieczeniowym:

Łukasz Bedełek

Tel.     784  913  417

e-mail:            lukasz.bedelek@broker-gold.pl

adres: Financial Services Łukasz Bedełek

                                  ul. Petofiego 4/29

                                  01-917 Warszawa

 

Firma ubezpieczająca:

 Sopockie Towarzystwo Ubezpieczeń

ERGO HESTIA  SA

nr polisy: 436000169393

 


 

UBEZPIECZENIE NNW DZIECI

W roku szkolnym 2018/2019 dobrowolne ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) obsługuje firma GOLD Marzena Spaniał.

Zgodnie z wybranym przez Radę Rodziców wariantem składki, uczniowie zostali objęci polisą firmy ERGO HESTIA.

Suma ubezpieczenia wynosi 15 000 zł – składka 32 zł.

Dobrowolnym ubezpieczeniem objęci zostaną tylko uczniowie, który dokonają wpłaty składki.

Składkę należy wpłacić do wychowawcy do dnia 16.10.2018r. (wtorek).

Po tym terminie dokonanie wpłaty nie będzie możliwe.

Szczegółowych informacji udziela pan Łukasz Bedełek – broker ubezpieczeniowy tel. 784 913 417 lub e-mail: lukasz.bedelek@broker-gold.pl

 


Regulamin  stołówki  szkolnej na  rok  szkolny    2018/2019

Ze stołówki szkolnej mogą korzystać wszyscy uczniowie i pracownicy szkoły.

Zapisy (z wypełnioną deklaracją) na cały rok szkolny odbywać się będą 3,4,5 września 2018r. od godz.900 do godz.1400  klasy 0,I,II budynek ul.Stasia i Nel: klasy III-VIII budynek ul.Partyzantów 15

 

Wpłat za obiady można dokonać w formie gotówkowej (u intendenta) lub przelewem na konto szkoły (nr konta 63   9206  1048  7103   0498 2000  0020)

           

Za miesiąc wrzesień 2018r przyjmowane będą tylko wpłaty gotówkowe.

Od miesiąca października 2018r wpłaty gotówkowe będą przyjmowane od pierwszego do trzeciego dnia roboczego  danego miesiąca(za październik  1,2,3 października)

Wpłaty przelewem na konto szkoły należy dokonać  również  od pierwszego do trzeciego dnia roboczego danego miesiąca (za październik -  1,2,3 października) liczy się data wpływu na konto szkoły

Koszt obiadu dla uczniów  - 3zł, dla pracowników  3zł +2,30zł =5,30zł  

Obiad wydawany będzie po okazaniu całej karty obiadowej wklejonej do zeszytu. Osoba wydająca odcina z karty odpowiedni dzień miesiąca (uczniowie sami nie odcinają poszczególnych dni)

W przypadku zniszczenia lub zagubienia karty rodzic lub opiekun dziecka może zwrócić się z pisemną prośbą do Dyrektora Szkoły o wydanie duplikatu karty. Duplikat karty obiadowej można otrzymać jeden raz w roku szkolnym.

Nieobecność na obiedzie należy zgłosić najpóźniej w dniu obiadu do godz.900 telefonicznie (25 798 33 57) lub osobiście. Odliczenia za niewykorzystane  obiady dokonywane będą w miesiącu następnym, po okazaniu niewykorzystanych dni.

Stołówka czynna jest od godz.1100 do godz.1430

W sprawach nieunormowanych  niniejszym regulaminem wiążące decyzje podejmuje Dyrektor Szkoły.


 

Wyprawka pierwszoklasisty na rok szkolny 2018/2019

Rodzice zakupują samodzielnie:

·       duża teczka z rączką (walizka tekturowa)

·       teczka tekturowa z gumką – 2 szt.

·       2 zeszyty w 3 linie (16 kartkowe)

·       2 zeszyty w kratkę (16 kartkowe)

·       blok rysunkowy biały

·       blok rysunkowy kolorowy

·       blok techniczny biały

·       blok techniczny kolorowy

·       papier kolorowy

·       kredki „Bambino” grube, w twardej oprawie

·       kredki pastelowe

·       ołówek, gumka, temperówka, piórnik

·       plastelina, klej, nożyczki

·       farby plakatowe, pędzel, naczynie na wodę

·       buty na zmianę na białych spodach

·       worek na kapcie

·       strój gimnastyczny

Podręcznik i ćwiczenia do religii "Żyjemy w Bożym świecie" z płytą interaktywną e-book, ks.dr K. Mielnicki, E. Kondrak, wydawnictwo Jedność


Wyprawka do „zerówki” szkolnej na rok 2018/2019

Rodzice, których dzieci rozpoczną 03.09.2018 r. naukę w „zerówce” szkolnej powinni zakupić:

- pakiet „Olek i Ada” B+; autor: W. Żaba –Żabińska; wydawnictwo MAC Edukacja;

- podręcznik do języka angielskiego „Hello Starter”+ CD ROM (podręcznik + ćwiczenie) autor:M. Appel, J. Zarańska; wydawnictwo PWN;

-podręcznik do religii dla dzieci sześcioletnich: „Kocham dobrego Boga” (podręcznik + ćwiczenie); red. E. Osewska, ks. J. Stala; wydawnictwo Jedność

-obuwie na zmianę;

-woreczek na obuwie;

-strój gimnastyczny (krótkie spodenki, koszulka z krótkim rękawkiem)

Informacje o zakupie materiałów potrzebnych na zajęcia plastyczno – techniczne zostaną przekazane rodzicom na początku roku szkolnego.

 


"Dobry start"

1 czerwca 2018 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie rządowego programu „Dobry Start”. Dzięki programowi rodzice i opiekunowie – bez względu na dochody – otrzymają raz w roku wsparcie finansowe w wysokości 300 zł, które będą mogli przeznaczyć na zakup m.in. przyborów szkolnych,
czy odzieży na nowy rok szkolny ...czytaj więcej

                   

 


 

            Dzięki nauce możesz osiągnąć bardzo wiele. Jak się uczyć, żeby się nauczyć? Poniższe zasady mogą zupełnie zmienić sposób, w jaki patrzysz na proces uczenia się, pozwalając dogłębnie go zrozumieć.

Zasady dobrego uczenia się

1.     Zmotywuj się.

Przekonaj samego siebie, że to, czego musisz się nauczyć, jest ciekawe i potrzebne. Dzięki zdobytym informacjom i umiejętnościom stajesz się mądrzejszy i możesz zyskać dobrą ocenę.

 

2.     Przygotuj miejsce do nauki.

Wybór odpowiedniego miejsca do nauki ma duży wpływ na jakość i wygodę uczenia. Temperatura
w pokoju powinna być taka, abyś nie zwracał na nią uwagi (czyli nie za zimno, nie za gorąco). Pamiętaj o przewietrzeniu pokoju. Biurko powinno być duże, aby bez problemu zmieścić na nim książki i zeszyty; nie powinny znajdować się na nim przedmioty, które będą odwracały Twoją uwagę od nauki. Krzesło wygodne, które będzie podpierało plecy i będzie ustawione w odpowiedniej wysokości tak, żeby stopy opierały się o podłogę. Oświetlenie najlepiej naturalne, ale jeśli musisz używać lampki ustaw ją tak, aby światło padało wprost na książkę. Jeśli jesteś praworęczny, lampka powinna stać na wprost lub z lewej strony (dla osób leworęcznych – z prawej lub na wprost),
w przeciwnym wypadku podczas pisania będziesz dłonią zasłaniać sobie kartkę.

 

3.     Skup się.

Wyłącz wszystkie urządzenia rozpraszające: telefon, komputer, telewizor, odtwarzacze muzyki.

 

4.     Nie koncentruj się na jednym zadaniu zbyt długo.

Istnieją dwa stany umysłu: skupienia i rozproszenia. Oba są konieczne do skutecznego uczenia się. Zbyt silna i zbyt długotrwała koncentracja ma niekorzystny wpływ: powoduje usztywnienie myślenia, blokuje napływ nowych pomysłów, uniemożliwia dostrzeganie zadania w szerszym kontekście (ważne podczas interpretowania wyników) oraz prostszych sposobów rozwiązania.

 

5.     Stosuj różne techniki uczenia się.

Nigdy nie ćwicz zbyt długo z użyciem jednej techniki - po jakimś czasie zaczynasz po prostu bezmyślnie naśladować to, co robiłeś we wcześniejszych zadaniach. Łącz różne typy zadań, dzięki czemu nauczysz się, jak stosować daną technikę i kiedy to robić. Po każdym zadaniu domowym
i sprawdzianie przeanalizuj swoje błędy, a następnie ponownie rozwiąż zadania. Aby uczyć się jak najwydajniej, wypisuj dane, wzory, definicje, daty, tłumaczenia słówek, które próbujesz zapamiętać. Własnymi słowami, tak szczegółowo, jak tylko potrafisz, streść zawartość rozdziału, który próbujesz opanować. Kiedy skończysz porównaj to, co napisałeś z pamięci, z książką lub swoimi notatkami, aby zobaczyć, jak dużo udało Ci się bezbłędnie odtworzyć. Daj się ponieść swojej wyobraźni, rób mapy skojarzeń przy pomocy rysunków lub haseł.

 

6.     Rób przerwy i nagradzaj się.

Metoda pomodoro (nazwa pochodzi od kuchennego czasomierza w kształcie pomidora).

Ustaw budzik na 20 minut. Przeznacz ten czas na naukę w całkowitym skupieniu. Po upływie tego czasu, daj sobie niewielką przyjemną nagrodę, np. odpisanie na sms-a czy drobna przekąska. To trwa 5 minut. Następnie wróć do przerwanej pracy w tym samym trybie: budzik, 20 minut - skupienie, 5 minut - rozproszenie połączone z nagrodą. Nagrody są bardzo ważne. Praca ma przynosić efekt,
a efekt powinien zostać nagrodzony. Jednak żadne nagrody nie powinny pojawiać się bez zasługi. Ważne jest, aby przyjemność pojawiała się jako nagroda za wysiłek i jego efekty, nie w dowolnym momencie jako zachcianka albo nagroda pocieszenia (za brak wysiłku lub brak efektu). W czasie przerwy można też po prostu przejrzeć podręcznik czy zastanowić się nad inną metodą rozwiązania.

 

7.     Bądź systematyczny.

Niezależnie od innych zajęć i dodatkowych obowiązków w danym dniu tygodnia powinieneś codziennie zasiąść do biurka i otworzyć zeszyty i podręczniki, po to, aby się uczyć. Treści wyuczone w ostatniej chwili są przechowywane w głowach przez zbyt krótki czas, co nie sprzyja zapamiętywaniu.

 

8.     Powtarzaj.

Bez tego zmarnujesz swój wysiłek uczenia się. Dzięki powtórkom nauka tego samego materiału za każdym razem wymaga coraz mniej wysiłku, aż utrwali się na tyle, że powtarzanie przestanie być potrzebne.

 

9.     Nie bój się popełniać błędów.

Błędy są koniecznym, użytecznym środkiem do zdobywania wiedzy. Wszyscy uczymy się na własnych błędach. Sprawdzaj rozwiązane zadania i nie dawaj ich do oceny, jeśli nie upewnisz się, że
w tym, co dajesz, nie ma błędów, nawet jeśli nie dokończysz rozwiązań.

 

10.  Zbrylaj zadania.

Zbrylanie można porównać do układania puzzli. Początkowo wyszukujemy elementy, które najłatwiej będzie ułożyć lub które najbardziej nam się podobają. Następnie poświęcamy uwagę detalom. Podobnie jest z nauką. Aby nie przerazić się nadmiarem obowiązków szkolnych, zaplanuj swoją naukę. Na początek możesz wybrać przedmiot, który lubisz najbardziej.

 

11.  Zaczynaj od najtrudniejszych zadań.

Zrób najtrudniejszą rzecz danego dnia wcześnie rano, kiedy jesteś rześki i wypoczęty. Pierwsze pół godziny to najefektywniejszy czas nauki.

 

12.  Ucz się z kolegą/koleżanką.

       Jak mówi słynne przysłowie: "co dwie głowy, to nie jedna". Zazwyczaj jest tak, że druga osoba wyłapuje inne rzeczy lub umie lepiej inne zagadnienia. To pozwala na uzupełnianie się.

13.  Dbaj o odpowiednią ilość snu.

Daj odpocząć swojemu umysłowi. Odpowiednia dawka snu da Ci energię na kolejny dzień.

 

14.  Pamiętaj o zdrowym trybie życie.

Dobre odżywianie i sport wzmacniają zarówno sprawność fizyczną, jak i umysłową, co ma ogromny wpływ na naukę.

 

15.  Wynoś jak najwięcej z lekcji.

Pozwoli to zaoszczędzić Twój wolny czas. Później wystarczy jedynie, że zerkniesz w domu na notatki, zamiast przerabiać cały materiał samemu.

 

            Stosując powyższe zasady, nauka nie będzie już przykrym obowiązkiem, może nawet stać się przyjemnością, a dobre wyniki w nauce będą zachęcać Cię do jeszcze większego wysiłku.

 

Opracowała: Joanna Michalak

 


Bezpieczeństwo dziecka w sieci

Drogi Rodzicu - uczysz dziecko, jak należy zachowywać się w piaskownicy, na placu zabaw, przy przechodzeniu przez jezdnię. Pamiętaj również o udzielaniu wyraźnych wskazówek, jak należy zachowywać się w Internecie

Internet to nieodłączny element świata dzieci i młodzieży. Pełni w ich życiu szczególną rolę, pozwalając na zaspokajanie potrzeb rozwojowych specyficznych dla wieku dojrzewania, takich jak pragnienie wrażeń oraz ciekawość.

Brak należytej ostrożności w sieci może być dla dziecka równie niebezpieczny, jak brak ostrożności w prawdziwym życiu. Zachęcam do opracowania wspólnie z dzieckiem zestawu zasad dotyczących korzystania z komputera i Internetu - bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z Internetem.

Odkrywajcie wspólnie zasoby Internetu.

Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie.

Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy chcą mu zrobić krzywdę. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w sieci, ani też wierzyć we wszystko, co o sobie mówią.

Rozmawiaj o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu prywatnych danych – często dostęp do stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga ich wpisania.

Popularyzacja serwisów komunikacyjnych przyczyniła się do nasilenia zjawiska uwodzenia dzieci online i innych form niebezpiecznych kontaktów. Zjawisko uwodzenia dzieci za pośrednictwem internetu, określane jako grooming, to szczególna kategoria relacji tworzona między dorosłymi a dziećmi w celu ich uwiedzenia i wykorzystania seksualnego.

Pojawienie się sieci 2.0, pozwalającej internautom nie tylko na odbieranie, ale także generowanie własnych materiałów, poszerzyło katalog zagrożeń m.in. o liczne formy przemocy rówieśniczej online – tzw. cyberprzemocy. Obok dostępu do treści, pojawiła się również możliwość ich tworzenia: zamieszczania zdjęć, filmów i tekstów.

Z czasem problem narastał wobec coraz większej dostępności telefonów komórkowych umożliwiających rejestrowanie filmów i zdjęć, a w ostatnich latach również smartfonów i innych urządzeń mobilnych ze stałym dostępem do internetu, oraz z rosnącą popularnością portali społecznościowych.

Popularne w ostatnim czasie wśród dzieci i młodzieży portale społecznościowe stwarzają kolejne zagrożenia związane głównie z ochroną prywatności. Należy do nich tzw. seksting, czyli przesyłanie własnych zdjęć o charakterze intymnym. Jest zjawiskiem powiązanym z cyberprzemocą. Chodzi tu o przesyłanie za pomocą telefonów bądź internetu intymnych zdjęć, które bywają następnie używane w celu krzywdzenia osób na nich przedstawionych.

Niezbadaną jeszcze w pełni, ale niewątpliwie coraz poważniejszą kwestią staje się uzależnienie dzieci od mediów elektronicznych. Nadużywanie internetu nie sprowadza się jedynie do częstego korzystania z sieci.

 Obecnie nie tylko młodzież, ale i bardzo wielu dorosłych spędza online co najmniej kilka godzin dziennie.

Internet służy młodym ludziom jako środek komunikacji, źródło informacji i rozrywki, a badania pokazują, że z roku na rok całkowity czas korzystania z sieci wzrasta w całej populacji.

Na szkoldliwe materiały dzieci mogą trafiać celowo lub przypadkowo, np. poprzez mylne wyniki wyszukiwania, spam czy reklamę. Kontakt z takimi materiałami często powoduje wystąpienie wysokiego poziomu negatywnych emocji oraz zaburza prawidłowy rozwój i obniża poczucie bezpieczeństwa dziecka.

Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść ujawnienie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego imienia, nazwiska, adresu czy numeru telefonu i nie przesyłało zdjęć.

Wiele dzieci używa Internetu do rozwijania swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając

z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).

Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka. Często zdarza się, że najmłodsi przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze, kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.

Pamiętaj, że dzieci często same obciążają się winą. Powiedz, jak ważne jest dla Ciebie to, by z Tobą rozmawiało. Doceń jego odwagę i zaufanie, jakim Cię obdarzyło. Powiedz swojemu dziecku, że zawsze może na Ciebie liczyć.

Przypominaj mu o zasadach dobrego wychowania. W Internecie, podobnie jak w każdej dziedzinie naszego życia obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa, itp. Twoje dziecko powinno je znać.

Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami. Internet jest doskonałym źródłem wiedzy, jak również źródłem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez sieć bogactwa.

 

na podstawie materiałów Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę

opracowała Aneta Tymińska – psycholog szkolny


 

ZAPROSZENIE

Biblioteka szkolna w budynku przy ul. Partyzantów 15 zaprasza wszystkich czytelników i sympatyków książek do wzięcia udziału w akcji UWOLNIJ KSIĄŻKĘ.

Akcja skierowana jest do całej społeczności szkolnej: uczniów, nauczycieli i rodziców.

Jeśli masz ciekawą, przeczytaną i niepotrzebną książkę to koniecznie przynieś ją do biblioteki szkolnej w dniach

od 15 listopada do 29 listopada 2017r. w godz. 8.00 – 14.00.

Czekamy na książki w dobrym stanie, które ,,uwolnimy” i podzielimy się z innymi.

Z góry dziękujemy

UWOLNIJ KSIĄZKĘ /BOOKCROSSING/

Idea Bookcrossingu zrodziła się w 2001 roku w Stanach Zjednoczonych i swoim zasięgiem obiegła cały świat. W Polsce funkcjonuje od 2003 roku. Uwalnianie książę ( krążenie książek) – to idea nieodpłatnego przekazywania książek innym osobom polegająca na pozostawieniu ich w miejscach publicznych, jak również w miejscach specjalnie oznaczonych. Akcja jest adresowana do wszystkich, którzy lubią czytać i chcą się dzielić książkami z innymi.

W naszej bibliotece ,,uwolnione” książki zostaną opatrzone specjalną pieczątką i wystawione na przygotowanym do tego regale umieszczonym w bibliotece szkolnej. Regał będzie opatrzony informacją o akcji oraz hasłem ,,Jestem uwolnioną książką”. Taką książkę będzie można zabrać ze sobą do domu, przeczytać, przynieść z powrotem i zabrać kolejną.


 

Wpłaty przelewem za obiady szkolne

 od pierwszego do piątego dnia roboczego każdego miesiąca (liczy się data wpływu na konto szkoły)

 

Listopad 2017r. od 2 do 9 listopada

20dni x 3zł = 60zł

 

Dane do przelewu

Zespół  Szkolno –Przedszkolny w Łukowie, ul.Partyzantów 15 ,21-400  Łuków    

Nr  konta   63 9206 1048 7103 0498 2000 0020

W tytule przelewu proszę podać :

Wpłata za obiady szkolne za miesiąc(podać miesiąc i rok), imię, nazwisko i klasę dziecka

(np. 20 dni x 3zł= 60zł,)

W przypadku wpłaty niepełnej kwoty proszę wyszczególnić dni w których dziecko nie będzie korzystało z obiadu i dni za które dokonano odliczenia(odliczenia tylko po uprzednim zgłoszeniu i zwrocie niewykorzystanych numerków)

Przykład opisania przelewu:

Tytuł przelewu: wpłata za obiady szkolne za październik 2017r, Jan Kowalski kl.4d, bez 6 i 20 października 2017r, odliczenia 18 i 19 wrzesień2017r

 

W przypadku odpisów za poprzedni miesiąc kwotę odpisu i wpłatę za bieżący miesiąc należy każdorazowo uzgodnić z intendentem.

 


Dodatkowe dni wolne od zajęć dydaktycznych

Zgodnie z zapisem §5 ust.1 pkt1  Rozporządzeniem MEN z dn. 11 sierpnia 2017r. w sprawie organizacji roku szkolnego (Dz. U. z 2017r. 1603) dodatkowymi dniami wolnymi od zajęć dydaktycznych w roku szkolnym  2017/2018 są dni:

13 października 2017r.  (piątek)

02 listopada 2017r. (czwartek)

22 grudnia (piątek)

02 stycznia 2018r. (wtorek)

30 kwietnia 2018r. (poniedziałek)

02 maja 2018r. (środa)

04 maja 2018r. (piątek)

01 czerwca 2018r. (piątek)

W wymienionych dniach w świetlicy szkolnej będą zorganizowane  zajęcia wychowawczo-opiekuńcze dla dzieci,  które nie będą miały zapewnionej  przez rodziców opieki .

Powyższa decyzja został ustalona w uzgodnieniu z radą pedagogiczną, radą rodziców i samorządem uczniowskim.

 


Ogłoszenie

OGÓLNE WARUNKI UBEZPIECZENIA EDU PLUS

 


Regulamin  stołówki  szkolnej na  rok  szkolny  2017/2018

Ze stołówki szkolnej mogą korzystać wszyscy uczniowie i pracownicy szkoły.

Zapisy (z wypełnioną deklaracją) na cały rok szkolny odbywać się będą 4,5,6 września 2017r od godz.900 do godz.1400

Wpłat za obiady można dokonać w formie gotówkowej (u intendenta) lub przelewem na konto szkoły

(nr konta 63   9206  1048  7103   0498 2000  0020)

           

Za miesiąc wrzesień 2017r przyjmowane będą tylko wpłaty gotówkowe.

Od miesiąca października 2017r wpłaty gotówkowe będą przyjmowane od pierwszego do piątego dnia roboczego  danego miesiąca (za październik  2,3,4,5,6 październik)

Wpłaty przelewem na konto szkoły należy dokonać  również  od pierwszego do piątego dnia roboczego danego miesiąca (za październik -  2,3,4,5,6 październik) liczy się data wpływu na konto szkoły.

Koszt obiadu dla uczniów  -3zł, dla pracowników  3zł +2,30zł =5,30zł  . 

Osoby korzystające z posiłków mogą uiścić dobrowolną wpłatę w postaci darowizny pieniężnej zwaną funduszem stołówkowym z przeznaczeniem na bieżące funkcjonowanie kuchni i stołówki  szkolnej.

Obiad wydawany będzie po okazaniu całej karty obiadowej wklejonej do zeszytu.

Osoba wydająca odcina z karty odpowiedni dzień miesiąca (uczniowie sami nie odcinają poszczególnych dni).

W przypadku zniszczenia lub zagubienia karty rodzic lub opiekun dziecka może zwrócić się z pisemną prośbą do Dyrektora Szkoły o wydanie duplikatu karty.

Duplikat karty obiadowej można otrzymać jeden raz w roku szkolnym.

Nieobecność na obiedzie należy zgłosić najpóźniej w dniu obiadu do godz.900 telefonicznie (25 798 33 57) lub osobiście.

Odliczenia za niewykorzystane  obiady dokonywane będą w miesiącu następnym,po okazaniu niewykorzystanych dni.

Stołówka czynna jest od godz.1120 do godz.1430

W sprawach nieunormowanych  niniejszym regulaminem wiążące decyzje podejmuje Dyrektor Szkoły.


Wyprawka pierwszoklasisty na rok szkolny 2017/2018

Rodzice zakupują samodzielnie

·       duża teczka z rączką (walizka tekturowa)

·       teczka tekturowa z gumką – 2 szt.

·       2 zeszyty w 3 linie (16 kartkowe)

·       2 zeszyty w kratkę (16 kartkowe)

·       blok rysunkowy biały

·       blok rysunkowy kolorowy

·       blok techniczny biały

·       blok techniczny kolorowy

·       papier kolorowy

·       kredki „Bambino” grube, w twardej oprawie

·       kredki pastelowe

·       ołówek, gumka, temperówka, piórnik

·       plastelina, klej, nożyczki

·       farby plakatowe, pędzel, naczynie na wodę

·       buty na zmianę na białych spodach

·       worek na kapcie

·       strój gimnastyczny

 


Wyprawka do „zerówki” szkolnej 2017/2018

Rodzice, których dzieci rozpoczną 01.09.2017 r. naukę w „zerówce” szkolnej powinni zakupić:

- pakiet „Kolorowy start z plusem”; autor: W . Żaba –Żabińska; wydawnictwo MACedukacja;

- podręcznik do języka angielskiego: „Hello.Starter”: autor:M. Appel, J. Zarańska; wydawnictwo PWN;

-podręcznik do religii dla dzieci sześcioletnich: „Kocham dobrego Boga”; red. E. Osewska, ks. J. Stala;

-obuwie na zmianę;

-woreczek na obuwie;

-strój gimnastyczny (krótkie spodenki, koszulka z krótkim rękawkiem)

Informacje o zakupie materiałów potrzebnych na zajęcia plastyczno – techniczne zostaną przekazane rodzicom na początku roku szkolnego.


Zasady rekrutacji do świetlicy szkolnej rok szkolny 2017/2018

 

Zapisy do świetlicy prowadzone są w oparciu o zasady rekrutacji

1. Godziny pracy świetlicy:

- w budynku przy ul. Stasia i Nel 2 – 7.00 - 16.00

- w budynku przy ul. Partyzantów 15 – 7.30 - 16.00

2. Warunkiem przyjęcia dziecka do świetlicy jest spełnienie kryteriów naboru ...czytaj więcej


 

atności  przelewem za obiady

Uprzejmie informuję że od miesiąca marca 2017r istnieje możliwość  płatności  przelewem za obiady w stołówce szkolnej.

Rodzice, którzy są zainteresowani i deklarują chęć płatności przelewem proszeni są o wypełnienie  oświadczenia  o wyborze formy płatności  przelewem i złożenie u intendenta  (druk do pobrania u intendenta)

           Dane do przelewu

Zespół Szkolno-Przedszkolny w Łukowie, Szkoła Podstawowa nr 1 w Łukowie

 ul.Partyzantów 15

21-400 Łuków

Nr konta

63   9206  1048  7103   0498 2000  0020

W tytule  przelewu należy podać:

- wpłata za obiady szkolne za miesiąc (podać miesiąc i rok), imię, nazwisko i klasę dziecka (np.23 dni x 3zł = 69 zł, darowizna 5zł, razem 74zł)

(jeżeli przy wpłacie 74zł nie będzie wyszczególnienia 69 zł wyżywienie, 5zł darowizna to cała kwota zaliczona zostanie na wyżywienie)

- w przypadku wpłaty niepełnej kwoty proszę wyszczególnić dni, w których dziecko nie będzie korzystało z obiadu i dni za które dokonano odliczenia.

Przykład opisania przelewu

Tytuł przelewu :wpłata za obiady szkolne za marzec 2017r,

Jan Kowalski kl. 4d

odpis 24.II.2017r bez 15,18.III.2017r

Oznacza, że zgłoszony był odpis 24 luty (numerek 24 luty  należy zwrócić przy odbiorze karty obiadowej na miesiąc marzec) oraz że dnia 15 i 18 marca dziecko nie będzie korzystało z obiadu.

W przypadku odpisów  za poprzedni miesiąc kwotę odpisu i wpłatę za bieżący miesiąc należy każdorazowo  uzgodnić z intendentem szkoły.

        Termin płatności przelewem to 1 – 10 dzień każdego miesiąca (kartę obiadową należy odebrać w dniach kiedy przyjmowane  są wpłaty gotówkowe i wtedy uzgodnić wysokość wpłaty)

 

Wpłaty gotówkowe będą przyjmowane  w ciągu ostatnich 3 dni roboczych  miesiąca na  miesiąc następny.

Wpłaty gotówkowe za marzec 2017r.będą przyjmowane

     24,27,28 lutego 2017r. w godz.9-14

              wyżywienie 23 dni x 3zł = 69zł

               darowizna                             5zł

                                         razem        74zł

 

 


 

            Dziennik elektroniczny

Adres dziennika elektronicznego, instrukcja pierwszego logowania oraz instrukcja odzyskania hasła do dziennika znajduje się w zakładce Dziennik elektroniczny (na kolumnie)


DIETA I NADPOBUDLIWOŚĆ DZIECI - JAKIE ZNACZENIE MA

NA ZACHOWANIE NASZYCH DZIECI SPOSÓB ŻYWIENIA

Wyniki badań przeprowadzanych na dzieciach w USA, Holandii, w Belgii i w Niemczech, mają wpływ na zmianę postrzegania oddziaływania diety na zachowania psychoruchowe (na podstawie artykułu A. Zimoląg).

Badania pochodzące z roku 2007 dowodziły, że można uzyskać poprawę w zachowaniu dzieci, gdy zastosuje się dietę bez zawartości sztucznych barwników oraz salicylanów ...czytaj więcej

POSTAWY RODZICÓW WOBEC DZIECI

Coraz więcej czynników wpływa negatywnie na kształtowanie dzieci. Wiele z nich jest poza naszymi możliwościami reagowania, niektóre jednak zależą od nas rodziców. Co prawda większość z nas może powiedzieć słowami Bettelheima:

"wprawdzie nie jesteśmy rodzicami doskonałymi, ale wystarczająco dobrymi, jeżeli kochamy nasze dzieci i staramy się, najlepiej jak potrafimy, dobrze je wychować"

to warto czasem zastanowić się nad naszymi postawami wobec dzieci ...czytaj więcej

 


Program Insta.Ling

Informujemy, że nasza szkoła przystąpiła do V Edycji Programu Insta.Ling dla Szkół. Insta.Ling to strona WWW do skutecznej nauki słówek z języka angielskiego. Insta.Ling wspiera naukę nie tylko języka angielskiego, ale również niemieckiego, hiszpańskiego i ortografii polskiej.

Insta.Ling jest:

Zachęcamy uczniów do systematycznej pracy, a tych, którzy jeszcze nie przystąpili do dołączenia. Rodziców prosimy o wspieranie swoich dzieci i przypominanie o wykonywaniu sesji. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie instaling.pl.


Lektury szkolne

Aktualny wykaz lektur obowiązujący w bieżącym roku szkolnym znajduje się w dziale Biblioteka - Lektury


Świetlica szkolna

Informacje dotyczące funkcjonowania świetlicy szkolnej, zasady przyjmowania uczniów i dokumenty wymagane przy zgłaszaniu ucznia do świetlicy dostępne na stronie świetlica.


Zasady i organizacja pomocy psychologiczno-pedagogicznej w Zespole Szkolno – Przedszkolnym w Łukowie

Obowiązującym uregulowaniem prawnym dotyczącym udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach jest rozporządzenie MEN z 30 kwietnia 2013 roku w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno- pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach./ Dz. U. 2013. 532 /

 Istotą pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom ma być:


 

Chrońmy dzieci w sieci

Ochrona dzieci przed nieodpowiednimi treściami w Internecie powinna być obowiązkiem każdego współczesnego rodzica.

Podstawą ochrony jest założenie dla dziecka specjalnego konta użytkownika i zabezpieczenie kont innych użytkowników (rodziców, rodzeństwa) mocnym hasłem. Małe dziecko nie powinno używać konta obsługiwanego przez innych domowników i nie powinno mieć możliwości zalogowania się na takie konto.

Dobry program antywirusowy (w wersji Internet Security) często posiada moduł kontroli rodzicielskiej i pozwala na skuteczne ograniczenie działań dziecka przy komputerze.

Programy, które pozwalają rodzicom zabezpieczyć swoje dzieci przed agresją i pornografią znajdującą się w Internecie. Po zainstalowaniu tego oprogramowania wybrany użytkownik nie może wejść na różne strony WWW, a także nie może przesiadywać zbyt długo przed komputerem.

Beniamin to polski program do ochrony dzieci i młodzieży przed niebezpiecznymi lub niewłaściwymi treściami w Internecie. (45zł/rok)

Program Motyl 2010 to aplikacja blokująca strony z treściami erotycznymi, czaty, bramki SMS, komunikatory internetowe, wybrane frazy wpisywane za pomocą klawiatury, badająca zawartość schowka oraz blokująca uruchamianie programów na komputerze. (56 zł/rok za 2 komp.)

SentryPC to wielokrotnie nagradzany program do kontroli dzieci przy komputerze. Dzięki temu narzędziu rodzice mogą określić maksymalny czas spędzony przez dziecko przy komputerze, zablokować wybrane aplikacje, filtrować zawartość oglądanych stron internetowych, blokować czat, wpisywane adresy oraz zbierać informacje o aktywności młodego użytkownika. (płatny)

WebLock to polski program mający za zadanie blokować dzieciom dostęp do niewłaściwych treści. Dzięki dużym możliwościom konfiguracyjnym można to narzędzie zastosować jako prosty monitor pracowników w biurze lub firmie. (45zł/rok)

Opiekun Dziecka w Internecie to polski program służący do zabezpieczania dzieci przed niewłaściwymi treściami dostępnymi na witrynach internetowych. Aplikacja rozpoznaje treści w siedmiu językach europejskich a baza danych zawiera ponad pół miliona stron. (49zł/rok)

Naomi to rozbudowany, bezpłatny program służący do filtrowania niepożądanych treści w Internecie, takich jak pornografia, narkotyki, hazard, sekty itp.

Ochraniacz program kontrolujący dostęp do Internetu, blokuje strony, czaty, aplikacje, itd. Umożliwia zabezpieczenie dzieci przed niepożądanymi treściami znajdującymi się w Internecie. Narzędzie natychmiast wyłącza wszystkie programy (m.in. przeglądarki internetowe, edytory tekstu, gry i programy), które w swoich tytułach zawierają co najmniej jedno z zakazanych słów, zapisanych w pliku bazy danych.


Zachęcamy do odwiedzenia witryn dotyczących bezpieczeństwa dziecka w sieci, zawierają one dokładne informacje na co narażone jest nasze dziecko, jak sie chronić, jak zapobiegać:

http://dzieckowsieci.fdn.pl/

http://www.opiekun.pl/

http://www.pcworld.pl/artykuly/362686/Bezpieczne.dziecko.w.sieci.html

http://rodzice.net/news/bezpieczenstwo-dzieci-w-internecie/

http://www.sieciaki.pl/

http://www.naszedzieciwsieci.org/

http://kidprotect.pl/

http://www.saferinternet.pl/

http://bezpieczniewinternecie.pl/

http://www.kaspersky.pl/cyberthreats.html?s=threats_children

 

W razie wątpliwości, czy problemów z instalacją programów zapraszamy do kontaktowania się z nauczycielami informatyki lub zajęć komputerowych w szkole.

 

Zachęcamy do przeczytania artykułu "Uczeń w sieci" twarzą w twarz rozmowa a Andrzejem Piękosiem zamieszczonego w Głosie Pedagogicznym  nr 45/2013r.

 

Co, według pana, stanowi największe niebezpieczeństwo dla młodych użytkowników Internetu?

Największym niebezpieczeństwem jest brak świadomości zagrożeń wśród dzieci i młodzieży. Internet daje niemal nieograniczone możliwości w zdobywaniu potrzebnych nam informacji, poszerzaniu swojej wiedzy, dzieleniu się swoimi zainteresowaniami czy prezentacji swojej twórczości. Młodzi ludzie często kreują się poprzez Internet, udostępniając wiele informacji na swój temat w prowadzonych blogach czy internetowych pamiętnikach. Jednocześnie nie zdają sobie sprawy, że zamieszczane informacje, zarówno zdjęcia, filmy, jak i dane na swój temat, stają się dostępne dla wszystkich użytkowników Internetu ...czytaj więcej

 


 

Oddziaływanie gier komputerowych  na psychikę młodego człowieka.

     Korzystanie z gier komputerowych jest popularne wśród dzieci i młodzieży, gdyż stanowi ono dla nich niezwykłą zabawę pozwalającą na przeżycie emocjonujących przygód. Zjawisko to budzi jednak obawy ze strony psychologów, pedagogów i wychowawców, co spowodowane jest nasyceniem tych gier aktami przemocy i okrucieństwa.

     Badania wykazały, że prawie 80 % gier komputerowych angażuje gracza w akty okrucieństwa. Zadaniem gracza jest niszczenie, zabijanie lub okaleczanie przeciwnika różnymi dostępnymi środkami, np. nożem, piłą, siekierą itp. W grach typu wyścigi gracz porusza się szybkimi samochodami rozjeżdżając niedołężnych staruszków, kobiety i dzieci. Takie zachowanie jest premiowane, za to otrzymuje się punkty i nagrody. Przeżywane przez graczy emocje potęguje muzyka i sugestywne efekty dźwiękowe, które nadają obrazowi więcej realizmu.

    Wcielanie się w sadystycznych morderców w grach komputerowych jest dla dzieci ulubioną zabawą. Ma to negatywny wpływ na ich psychikę. Stają się one agresywne wobec innych osób, nastawiają się na podporządkowanie sobie innych. Doprowadza to do trwałego wzrostu wrogości. Z czasem mają trudności w nawiązywaniu i podtrzymywaniu bliskich relacji emocjonalnych w swojej rodzinie, prezentują wyraźne cechy wyizolowania się z życia rodzinnego.

    Zmiany osobowościowe pod wpływem gier komputerowych mogą mieć charakter trwały. Osoby, które w dzieciństwie zajmowały się grami zawierającymi przemoc, jako ludzie dorośli przejawiają postawy agresywne wobec innych, są obojętni na przemoc w życiu codziennym.

   

    Co powoduje, że gry komputerowe mają tak silny wpływ na psychikę młodego człowieka?   

     Przede wszystkim to, że podczas takiej zabawy użytkownik podlega równoczesnemu oddziaływaniu wielu mechanizmów. Oto kilka z nich:

 1. Aktywne uczestnictwo w grze komputerowej- gracz nie tylko ogląda przemoc, ale i sam jej dokonuje na ekranie komputera poprzez bohatera, którym kieruje. Może też decydować o formie tej przemocy (np. czy będzie to zabicie wroga jednym strzałem, czy też sadystyczne odstrzeliwanie mu kolejnych części ciała)

 2. Odwrażliwienie i znieczulenie na przemoc wskutek wielokrotnego powtarzania aktów agresji – gdy gracz zabija kogoś w ten sam sposób po raz setny, staje się to dla niego obojętne emocjonalnie, bo przyzwyczaił się już do tego.

 3. Kojarzenie zachowań agresywnych z nagrodą- gry są najczęściej tak skonstruowane, że zło, zabicie kogoś, pozwala osiągnąć kolejny etap gry, uzyskać dodatkowe punkty, itp. Przemoc stosowana w grach komputerowych pozwala na osiąganie sukcesów, daje poczucie mocy i zwycięstwa, kojarzona jest więc z nagrodą i przyjemnością. Granica między dobrem a złem ulega rozmyciu.

 Szanowni Rodzice. Kontrolujcie, z jakich gier komputerowych korzystają Wasze dzieci.


 

Warto przeczytać

 


Agresja i przemoc w szkole
(niezbędnik rodzica)

formy przemocy
  bezpośrednie pośrednie
fizyczne bicie, kopanie, plucie, wymuszanie pieniędzy, niszczenie własności, rzucanie kamieniami włączeni innych osób do atakowania ofiar w różny sposób
słowne wyzywanie, przezywanie, wyśmiewanie, ośmieszanie, obrażanie, grożenie namawianie innych do wyzywania, grożenia, wyśmiewania, rozpowszechnianie plotek
niewerbalne grożenie (pięścią) i pokazywanie nieprzyzwoitych gestów chowanie rzeczy, rozmyślne wykluczanie z grupy czy działań (izolowanie)

Przyczyny powstawania zachowań agresywnych i przemocy

  1. Czynnik biologiczny.

  2. Wpływ środowiska rodzinnego:

  1. brak ciepła i zaangażowanie w sprawy dziecka ze strony głównego opiekuna (najczęściej matki)

  2. przyzwalająca i tolerancyjna postawa wobec dziecka, szczególnie wobec jego zachowań agresywnych w stosunku do otoczenia, często połączona z brakiem jasnych norm wobec dopuszczalności agresji..
    Takie wychowanie często nazywane bywa „bezstresowym", chociaż w
    istocie jest dla dziecka bardzo stresujące. Pozwalanie dziecku na agresję, całkowity brak reakcji rodziców lub brak jednoznacznej reakcji w przypadku agresywnych zachowań wobec otoczenia, powodują ich utrwalanie się.

  3. brutalne, agresywne zachowanie rodzica.
    Agresja jest zachowaniem, którego można się nauczyć poprzez obserwację lub bycie obiektem takich zachowań. Dzieci, które są traktowane agresywnie przez swoich rodziców, podobnie zachowują się
    wobec swoich rówieśników (szczególnie tych słabszych), a w życiu dorosłym często wobec swoich dzieci.

3. Wpływ grupy rówieśniczej:

Grupa rówieśnicza jest dla dzieci ważnym obszarem odniesienia.
Następujące zjawiska grupowe mogą wpływać na ukształtowanie się wśród dzieci wzorców agresywnych zachowań:

  1. naśladowanie agresywnych zachowań tych osób, które są ważne i atrakcyjne w grupie (np. starsi koledzy),

  2. zmniejszenie się osobistej odpowiedzialności za agresywne zachowania,, poprzez „rozłożenie" jej pomiędzy więcej osób („wszyscy la robią"),

  3. zmniejszenie kontroli nad swoim agresywnym zachowaniem pod wpływem grupy.

4. Wpływ środowiska szkolnego

Ofiary i sprawcy przemocy

l. Lista wskazówek pomagających rozpoznać ofiary przemocy:

  1. wykonywania poleceń kolegów, często też nosi nieprzyjemne przezwisko,

  2. może szukać swoich rzeczy, które są często chowane, rozrzucane albo też niszczone,

  3. ma wyraźne ślady fizyczne - zadrapania, sińce, także podarte lub zniszczone ubrania,

  4. często płacze lub wygląda na osobę smutną, nieszczęśliwą,

  5. może przejawiać nieoczekiwane zmiany nastroju - od smutku do irytacji lub nagłych wybuchów złości,

  6. jest izolowane, nie zapraszane do wspólnych działań, w czasie podziału na grupy zostaje samo, jako ostatnie wybierane do grupy,

  7. ma problem z głośnym wypowiadaniem się na lekcji,

  8. traci zainteresowanie nauką, pogarszają się jego stopnie,

  9. spóźnia się do szkoły lub zaczyna chodzić do niej i z niej dziwną, okrężną trasą albo zaczyna jej unikać, wagaruje,

  10. przerwy spędza samo lub stara się trzymać w pobliżu nauczyciela,

  11. nie bierze udziału w imprezach i wyjazdach klasowych lub trzyma się podczas nich obok dorosłych,

  12. nie ma kolegów, nikt nie przychodzi do jego domu i ono samo też nikogo nie odwiedza,

  13. skarży się na częste bóle głowy, brzucha, ma kłopoty ze snem, krzyczy lub plącze w nocy,

  14. domaga się od rodziców dodatkowych pieniędzy.

2. Uczniowie stosujący przemoc zazwyczaj są:

  1. starsi, silniejsi lub bardziej sprawni fizycznie od swoich ofiar,

  2. aktywni i energiczni, starają się dominować nad otoczeniem i próbują podporządkować sobie innych,

  3. są impulsywni, łatwo wpadają w gniew, często są napięci lub sfrustrowani,

  4. nie przestrzegają norm i reguł,

  5. często wpadają w „złe towarzystwo", dosyć wcześnie zaczynają pić alkohol, popełniają kradzieże, i wchodzą w konflikt z prawem,

  6. często się buntują, występują przeciw dorosłym, chociaż mogą też bać się silniejszych od siebie,

  7. mają opinię „twardych", nie przejawiają wstydu, poczucia winy i empatii wobec innych,

  8. są raczej pewni i zadowoleni z siebie,

  9. zazwyczaj mają grupę osób, wśród których cieszą się popularnością,

  10. im są starsi, tym bardziej mają negatywny stosunek do szkoły i tym gorsze oceny.

     

List do rodziców

DROGI RODZICU!

Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko jest prześladowane w szkole, przeżywasz szok i nie wiesz, co z tym faktem zrobić. Jest Ci trudno w to uwierzyć. Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz złość. Pamiętaj jednak, że Twoje dziecko przeżywa to samo i to Ty musisz mu pomóc.

Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do Ciebie zaufania - być może nie chcą Cię zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły. Rano przed wyjściem skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy szkolnej. Obserwuj zachowania dziecka i zawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:

  1. nie chce wychodzić z domu albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie

  2. wraca ze szkoły później, okrężną drogą

  3. wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami

  4. ma podarte ubranie

  5. znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne

  6. prosi Cię o ponowne kupienie "zgubionych" (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów

  7. często "gubi" pieniądze i prosi o drobne na "składkę"

  8. nie chce brać do szkoły drugiego śniadania albo bierze dużo więcej niż zwykle

  9. prosi o "załatwienie" zwolnienia z WF

  10. kłóci się ze swoimi przyjaciółmi

  11. jest ciche, izoluje się

  12. jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa

  13. ma gorsze wyniki w nauce

  14. opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje

  15. ma problem ze snem lub senne koszmary, plącze w nocy

•   Co robić?

  1. Porozmawiać z dzieckiem tak, aby opowiedziało o wszystkim.

  2. Zgłosić problem do wychowawcy klasy.

•   Szkolna procedura postępowania w przypadku problemu:

  1. Uczeń / rodzic zgłasza problem wychowawcy lub nauczycielowi (nauczyciel, jest zobowiązany zgłosić problem wychowawcy).

  2. W sytuacji nie rozwiązania problemu wychowawca konsultuje się z pedagogiem szkolnym i ustalają wspólny plan działania.

  3. Wychowawca lub pedagog szkolny informuje dyrektora szkoły o problemie i podjętych działaniach.

  4. W sytuacji dalszego nie rozwiązania problemu dyrektor szkoły wspólnie z wychowawcą i pedagogiem szkolnym ustalają dalsze działania.

•   Polecane publikacje
 

Dla rodziców:

  1. „Jak sobie radzić z agresją u dzieci" - poradnik dla rodziców.

  2. „Kiedy dzieci są agresywne" - poradnik dla rodziców i wychowawców.

  3.  „Jak pomóc  zastraszonemu  dziecku"  - poradnik  dla  rodziców i wychowawców.

Dla rodziców i dziecka:

  1. „Świetny ze mnie dzieciak"

  2. „Każdy czasem wpada w .gniew"

  3. „Kiedy pani złość przychodzi z wizytą" - terapeutyczne opowiadania dla impulsywnych dzieci

  4. „Naucz się opanowania i koncentracji" - poradnik dla dzieci z ADHD i ich rodziców.

 

Opracowanie merytoryczne: pedagog szkolny Anna Ciołek
Opracowanie komputerowe: Artur Paszkiewicz

 


Szkolna procedura postępowania w przypadku problemu przemocy
(dotyczy ucznia/rodzica)

  1. Uczeń / rodzic zgłasza problem wychowawcy lub nauczycielowi (n-el jest zobowiązany zgłosić problem wychowawcy).

  2. W sytuacji nie rozwiązania problemu, wychowawca konsultuje się z pedagogiem szkolnym i ustala wspólny plan działania.

  3. Wychowawca lub pedagog informuje dyrektora szkoły o problemie i efektach pojętych działań.

  4. W sytuacji dalszego nie rozwiązania problemu, dyrektor szkoły wspólnie z wychowawcą i pedagogiem szkolnym ustalaj ą kolejne działania.

 


 

Ciekawe artykuły w sieci:


10 rad dla rodziców dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu przez dzieci

Internet może być pozytywnym miejscem komunikowania się pomiędzy dziećmi i nawiązywania pomiędzy nimi wspólnych przyjaźni. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi przez Internet może okazać się bardzo niebezpieczne.

1. Odkrywajcie Internet razem
Bądźcie pierwszymi, którzy zapoznają dziecko z Internetem. Razem z dziećmi odkrywajcie zasobu Internetu. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować wasze dzieci.

2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie
Kilka wskazówek jak zacząć:
- Jak posługiwać się prywatnymi danymi (imię, nazwisko, adres, telefon, e-mail); - Jak zachowywać się w stosunku do innych osób w Sieci (chat, e-mailing, itp.)

3. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych
Jest bardzo ważne, żeby dorośli byli świadomi, że wiele stron internetowych dla dzieci wymaga podawania prywatnych danych, ażeby uzyskać dostęp do strony. Ważne jest w tym względzie, aby dziecko podając takie informacje wcześniej zapytało o zgodę swoich rodziców.

4. Rozmawiaj z dziećmi o ewentualnym ryzyku umawiania się na spotkanie z osobami poznanymi przez Internet.
Dorośli powinni zrozumieć, że Internet może być pozytywnym miejscem komunikowania się pomiędzy dziećmi i nawiązywania pomiędzy nimi wspólnych przyjaźni. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi przez Internet może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci powinny spotykać się z nieznajomymi wyłącznie w towarzystwie przyjaciół, dorosłych i zawsze po uzyskanej zgodzie rodziców.

5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji poznanych w Sieci
Większość dzieci używa Internet w celu poprawienia i rozwinięcia swoich zainteresowań i wiedzy potrzebnej w szkole. Użytkownicy Internetu powinni być świadomi jednak, że nie wszystkie znalezione informacje w Internecie są wiarygodne. Naucz dziecko jak weryfikować informacje i jakie są inne dostępne źródła informacji na ten sam temat.

6. Nie bądź zbyt krytyczny na temat korzystania z Internetu przez twoje dziecko
Dzieci mogą znaleźć się przypadkowo na stronach, które są adresowane do dorosłych. Jeśli nawet celowo dziecko wchodzi na takie strony, należy zdawać sobie sprawę z naturalnej ciekawości występującej u dzieci. Spróbuj użyć takich stron aby pokazać dziecku, że nie są to strony właściwe dla niego i może określ jakieś zasady w tym względzie. Bądź realistyczny w swoim podejściu do używania Internetu przez dzieci.

7. Informuj odpowiednie jednostki o adresach stron internetowych, na których znajdziesz nielegalne treści
Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za "niewłaściwe" czy "nielegalne" treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować taką działalność jak pornografia dziecięca przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. W Polsce działa już punkt kontaktowy ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie (Hotline). NIFC Hotline Polska został powołany przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową. Nielegalne treści znalezione w Internecie można zgłaszać do "Hotline’u" całą dobę telefonicznie pod numerem infolinii (0801 615 005), faksem lub poprzez formularz zgłoszeniowy dostępny na stronach www.hotline.org.pl. Każdy ze sposobów przekazywania informacji zapewnia poufność. "Hotline" ściśle współpracuje z Policją, której przekazuje sprawy zakwalifikowane do dalszego prowadzenia, jak również z operatorami telekomunikacyjnymi i dostawcami treści, aby doprowadzić do usunięcia nielegalnej zawartości z sieci.

8. Kodeks dobrego wychowania obowiązuje również w Internecie
Przypominaj dzieciom o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązuje kodeks dobrego wychowania – czyli jak zachowywać się w relacjach z innymi osobami. Obejmuje on bycie miłym, używanie odpowiedniego słownictwa itp. Twoje dzieci powinny również znać te zasady (nie wolno czytać nie swoich e-maili, kopiować zastrzeżonych materiałów, itp.).

9. Zapoznaj się z procesem korzystania przez twoje dziecko z Internetu
Zobacz jak twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Poznaj zasady korzystania z Internetu, wtedy łatwiej będzie tobie podejmować właściwe decyzje odnoszące się do korzystania przez twoje dziecko z Internetu.

10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami
Internet jest doskonałym źródłem edukacyjnym i sposobem miłego spędzania czasu dla dzieci. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z jego bogactwa.


Jak chronić dziecko przed internetowym pedofilem?  

Do tego, by chronić dziecko przed działającymi w sieci pedofilami, nie trzeba wcale znać się na komputerach. Kluczem nie jest bowiem komputer ale Twoja rozmowa z dzieckiem.

Rozmowa z dzieckiem nie jest wcale łatwa, zwłaszcza gdy temat jest tak drażliwy. Ale nikt nam nie obiecywał w końcu, iż rola rodzica jest lekka, łatwa i przyjemna. Jeśli do tej pory w Twojej rodzinie rzadko się rozmawiało, czeka Cię dłuższa praca. Uwierz jednak, że jest ona po prostu niezbędna.

Dziecko na ogół sygnalizuje nam, gdy dzieje się coś złego. Niestety my, dorośli, często nie umiemy tego dostrzec, nie potrafimy rozmawiać z dziećmi, nie słuchamy ich, nie dbamy o dobry, oparty na zaufaniu i partnerstwie kontakt. Skutki tego bywają opłakane. Warto więc opanować sztukę rozmowy. Nie zniechęcaj się początkowymi niepowodzeniami. Jak to mówią: "nie od razu Kraków zbudowano". Pamiętaj też, że nie ma dwojga takich samych dzieci. Każde z nich jest inne. Nie da się więc napisać scenariusza rozmowy.Ale to Ty zapewne najlepiej znasz swoje dziecko.

Przede wszystkim nie ustawiaj się na pozycji "kontrolera", czy "cenzora". Takie konfrontacyjne podejście zaowocuje bowiem jedynie tym, że Twoje dziecko zechce ominąć stawiane przez Ciebie rygory. Postaraj się być partnerem i towarzyszem w wirtualnych podróżach. Kto wie? Może i Ciebie wciągnie ten sieciowy świat?

Bardzo prawdopodobne, że wiesz mniej o komputerach i Internecie niż Twoje dziecko. Nie ma w tym nic złego ani wstydliwego. Takie mamy już czasy. Możliwe też, że troszkę obawiasz się komputera. Uwierz, nie tak łatwo go popsuć.

Naprawdę, nie stanie się też nic złego, jeśli przyznasz się dziecku do niewiedzy. Ba! Może to nawet umocnić Twój rodzicielski autorytet. Poproś dziecko, by nauczyło Cię, jak używa się komputera, a potem również Internetu, by pokazało Ci ciekawe miejsca w sieci. Zrobi to chętnie, zadowolone, że może pochwalić Ci się, podzielić się z Tobą swoją wiedzą. Nie nastawiaj się od razu negatywnie do Internetu. Mimo wszystko jest w nim wiele ciekawych, również dla Ciebie, rzeczy.

Stopniowo zacznij rozmawiać z dzieckiem o Internecie, o tym, co robi ono on-line, jakie strony odwiedza, jakich ludzi poznaje. Postaraj się towarzyszyć mu w tych wirtualnych wędrówkach. Uważaj jednak, by nie poczuło się ono przez Ciebie kontrolowane i cenzurowane. Nie o to w tym wszystkim w końcu chodzi.

Nie znaczy to jednak wcale, że nie możesz stawiać dziecku żadnych ograniczeń. Wręcz przeciwnie. Masz do tego pełne prawo, a nawet - obowiązek. Pamiętaj jednak, że takie ograniczenia możesz określić w sposób, który będzie dla dziecka zrozumiały.

Przede wszystkim wytłumacz dziecku, że osoba, z którą rozmawia w sieci ("w necie") w rzeczywistości ("w realu") nie musi być tym, za kogo się podaje. Miły i przystojny 13-letni Piotrek może okazać się niemiłym, odrażającym i niebezpiecznym 50-letnim mężczyzną. Dzieci są z natury ufne i naiwne i często tego właśnie nie rozumieją, choć nieraz same udają onliine kogoś, kim nie są.

Drugie, niezwykle ważne, ograniczenie dotyczy spotkań z osobami poznanymi w sieci. Ustal ze swoim dzieckiem, że nie wolno mu bez Twojej wiedzy spotykać się "w realu" z ludźmi poznanymi online. Jeśli dziecko umawia się z kimś takim, to w miejscu publicznym. W każdej miejscowości jest takie popularne miejsce, w którym ludzie się umawiają. W takim miejscu zawsze dziecko może nie podejść, jeśli coś wyda mu się podejrzane, łatwiej też uciec lub wezwać pomoc. Mało prawdopodobne, by Twoje dziecko chciało Twojego towarzystwa w czasie takiego spotkania. Namów je więc, by zabrało ze soba kolegę lub koleżankę.

Jeżeli uda Ci się nawiązać dobry kontakt z dzieckiem i wspólnie z nim wędrować po sieci albo jeśli dopiero kupujesz komputer, w naturalny sposób ustaw go w domu w miejscu wspólnym. Jeżeli dziecko zamyka się w swoim pokoju, to zaglądanie tam co chwilę będzie nienaturalne i dziecko poczuje się kontrolowane. Gdy komputer stanie w miejscu wspólnym, możesz zawsze mimochodem spojrzeć na ekran monitora.

Rozmawiaj z rodzicami kolegów i koleżanek swojego dziecka. Dzieci często czują opór przed opowiadaniem o swoich problemach dorosłym, dzielą się jednak nimi z rówieśnikami, ci zaś opowiadają to swoim rodzicom. W ten sposób rodzice kolegi czy koleżanki Twojej pociechy mogą niechcący dowiedzieć się czegoś o Twoim dziecku, a Ty - o ich. Poza tym ustalenie podobnych zasad korzystania z sieci pozwoli Wam uniknąc narzekań w stylu: "a rodzice Marcina to mu pozwalają na to, a ty mi nie".

Koniecznie konsekwentnie ucz i przyzwyczajaj swoje dziecko do tego, że może przyjść do Ciebie z każdym problemem i liczyć na Twoją pomoc. Zaprocentuje to, jeśli wydarzy się coś złego. Jeśli Twoje dziecko nie będzie miało takiego nawyku, po prostu nie dowiesz się lub dowiesz się za późno, gdy będzie działa mu się krzywda. Przekonuj je, by mówiło Ci, gdy ktoś lub coś je zawstydzi w sieci lub sprawi, że poczuje się skrępowane, zażenowane, czy zagrożone.

Kiedy dziecko przyjdzie do Ciebie i powie, że coś złego się stało, nie obwiniaj go i nie krytykuj. Pokaż, że doceniasz to, iż przyszło z tym do Ciebie. Właśnie w tym momencie zdawać będziesz swój rodzicielski egzamin. Pochwal je za to. Podkreśl, że nie jest ono winne temu, co się stało. Nie rozczulaj się, nie próbuj usprawiedliwiać osoby, która skrzywdziła dziecko, nie bagatelizuj. Dziecko przyszło do Ciebie, okazując Ci zaufanie i oczekując pomocy. Nie możesz sprawić mu zawodu. Nie reaguj na to histerią, zakazem korzystania z internetu czy komputera. Nie zmuszaj dziecka do wielokrotnego opowiadania o tym, co się wydarzyło. Było to dla niego z pewnością trudne i bolesne doświadczenie, ciągłe powracanie do niego tylko pogłębi cierpienie dziecka.

Jeśli czegoś nie wiesz, coś budzi Twoje wątpliwości, korzystaj z pomocy specjalistów. Być może w Twoim otoczeniu jest ktoś, kto się zna na komputerach. Nie wstydź się poprosić o radę psychologa czy pedagoga. Zadzwoń lub napisz do nas.

Jeśli zostało popełnione przestępstwo, zgłoś je policji. Pamiętaj, że policjant ma obowiązek przyjąć od Ciebie zgłoszenie przestępstwa. Równocześnie możesz powiadomić o tym nas, a my pomożemy Ci w kontaktach z policją. Możesz też szukać pomocy w Fundacji Dzieci Niczyje (www.fdn.pl), która zajmuje się m.in. pomocą w sytuacji, gdy dziecko musi uczestniczyć w postępowaniu karnym.

cytat z Kidprotect.pl.


  

DYSLEKSJA  ROZWOJOWA CZYLI SPECYFICZNE TRUDNOŚCI W CZYTANIU I PISANIU

 

    Dysleksja  rozwojowa  to termin określający zespół  specyficznych trudności  w uczeniu się czytania i pisania  .W Polsce  stosuje się  następującą terminologię :

·          Dysleksja rozwojowa – nazwa całego zespołu specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu .Trudności w czytaniu  i pisaniu objęte tą nazwą mogą występować u dziecka w trzech formach  - w postaci izolowanej np. tylko trudności z nauczeniem się poprawnej pisowni , lub jako zespół dwóch bądź nawet trzech form tych zaburzeń :

·          dysgrafia – trudności w opanowaniu pożądanego poziomu graficznego pisma

·          dysleksja – specyficzne trudności w nauce czytania , którym często towarzyszą trudności w pisaniu

·          dysortografia – specyficzne trudności z opanowaniem poprawnej pisowni (nie tylko błędy ortograficzne.

 

             Trudności w czytaniu i pisaniu tylko w niektórych wypadkach są przejawem dysleksji rozwojowej.

    Trudności w czytaniu i pisaniu mają różne przyczyny ,a ich uświadomienie jest podstawą udzielenia skutecznej pomocy .Trudności te występują w wypadkach upośledzenia rozwoju umysłowego i  w wówczas pojawiają się one na tle ogólnych trudności w uczeniu się niemal wszystkich przedmiotów. Uczniowie z takimi problemami wymagają specjalnych metod nauczania i specjalnego programu edukacyjnego.

Podobnie dzieci z inteligencją niższą niż przeciętna mają trudności w nauce , w tym również w czytaniu i pisaniu. Potrzebują one zawężenia zakresu materiału i obniżenia wymagań.

   Trudności w czytaniu i pisaniu mogą występować też u dzieci z powodu wad zmysłu wzroku i słuchu. W tym wypadku dostosowanie się do zaleceń okulisty lub laryngologa i foniatry może zlikwidować problem.

   Trudności mają również dzieci zaniedbane środowiskowo , które nie widzą w domu rodziców czytających książki, którym nie czyta się systematycznie i nie rozwija zainteresowania książką , które nie ćwiczą codziennie czytania , poczynając od klasy zerowej aż do uzyskania pełnej biegłości technicznej i pełnego rozumienia czytanego tekstu , a więc do momentu , kiedy czynność czytania się zautomatyzuje. We wszystkich wymienionych wypadkach mamy do czynienia z trudnościami w czytaniu i pisaniu, ale nie z dysleksją rozwojową.

     Stwierdzenie dysleksji rozwojowej wymaga wielospecjalistycznej diagnozy. Badanie diagnostyczne prowadzi się w poradniach psychologiczno – pedagogicznych , gdzie rodzice mogą się udać bez skierowania. Po badaniu , rodzice otrzymują pisemną opinię , która powinna  być przekazana szkole.

     Otrzymanie opinii stwierdzającej dysleksję nie jest ostatnim , ale pierwszym krokiem na drodze do pokonania trudności.

Zdiagnozowanie dysleksji oznacza konieczność podjęcia konkretnych działań , które umożliwią dziecku osiągnięcie sukcesów na miarę jego rzeczywistych możliwości. Mając dużo zrozumienia dla niepowodzeń szkolnych swojego dziecka ,rodzice powinni konsekwentnie wymagać od niego podejmowania pracy nad trudnościami i ich pokonywania. W przeciwnym razie trudności te będą się pogłębiały , a w konsekwencji znacznie ograniczą jego zdolność odnoszenia sukcesów w dalszej edukacji i dorosłym życiu .Opinia z poradni psychologiczno – pedagogicznej , w której stwierdza się dysleksję rozwojową ,umożliwia jedynie wyrównanie szans uczniom z dysleksją . Jeśli chcemy naprawdę pomóc naszemu dziecku , jest na to tylko jeden skuteczny sposób – systematyczna praca.

    Przepisy dotyczące potrzeb uczniów dyslektycznych w Polsce zostały zawarte w rozporządzeniach Ministra Edukacji Narodowej .Gwarantują one prawo do :

·          wczesnej diagnozy

·          wczesnej, specjalistycznej interwencji

·          dostosowania wymagań szkolnych i sposobu oceniania do możliwości ucznia

·          zwolnienia z nauki drugiego języka obcego w wypadku uczniów ze stwierdzoną głęboką dysleksją

·          wyrównania szans podczas egzaminów  (także sprawdzianu po szkole podstawowej , egzaminu gimnazjalnego i matury)

       Zadaniem  rodzica jest odpowiednio zorganizować pracę dziecka w domu.

Warunkiem skutecznego oddziaływania na dziecko jest systematyczna praca w szkole i w domu. Aby przyniosła ona pożądany efekt , warto zapoznać się jej podstawowymi zasadami :

---  wykonywanie zadań zawsze w tym samym miejscu (najlepiej przy własnym biurku) i najlepiej w tym samym czasie , bo to wspomaga gotowość dziecka do uczenia się

--- pamięć pracuje sprawniej , gdy dziecko jest zrelaksowane, a zatem ważny jest odpoczynek przed przystąpieniem do ćwiczeń

--- miejsce do pracy powinno być sprzątnięte , bez  zbędnych przedmiotów przykuwających wzrok dziecka i rozpraszających jego uwagę

---  po jednej stronie biurka zaleca się ustawić zieloną roślinę , na którą dziecko będzie mogło skierować zmęczony czytaniem wzrok

--  trzeba zadbać o ciszę – wyłączyć telewizor , sprzęt grający

--  mózg wymaga „rozgrzewki'' czyli ćwiczeń wstępnych . Najlepsze są ćwiczenia , które mają formę zabawy

--  podczas ćwiczeń czytania nie powinno się przybierać zbyt wygodnej pozycji , bo to rozleniwia i nie sprzyja aktywności umysłowej

--  należy wyposażyć się w odpowiednie pomoce do ćwiczeń

--  zalecaną formą wspierającą pracę i relaks dziecka są zajęcia ruchowe                                                               

  Opracowała Anna Ciołek – pedagog  szkolny
na podstawie broszury : „Jestem rodzicem dziecka z dysleksją”


Dysleksja a nadpobudliwość psychoruchowa z zaburzeniami uwagi

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD- Attention Deficyt/ Hiperactivity Disorder) i specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksja rozwojowa) to najczęściej diagnozowane zaburzenia rozwojowe wśród dzieci w wieku szkolnym.

 Na podstawie danych dotyczących częstości występowania tych zaburzeń szacuje się, że ponad 10 % uczniów dotkniętych jest przynajmniej jednym z nich. Badacze zwracają uwagę, że dysleksja rozwojowa i zespół nadpobudliwości psychoruchowej współwystępują tak często, iż nie może to być jedynie efekt przypadku. Okazuje się, że 25- 40 % osób z ADHD ma również symptomy dysleksji, a 15- 40 % osób z dysleksją rozwojową przejawia zachowania charakterystyczne dla ADHD. Rodzice powinni mieć świadomość tej zależności, by zapewnić dziecku odpowiednią pomoc.

Co to znaczy mieć ADHD?

Wszystkie dzieci pragną poznawać świat, uczyć się nowych rzeczy, bawić z rówieśnikami, widzieć uznanie i miłość w oczach dorosłych. Czasami zdarza się, że niektórym dzieciom jest trudniej to osiągnąć. Dlaczego? Aby łatwiej to zrozumieć, spróbuję posłużyć się opowiastką. Wyobraźmy sobie, że każde dziecko nosi niewidzialny plecak. Ma go zawsze: kiedy idzie do szkoły, pisze klasówkę, bawi się z kolegami, śpi. Do tego plecaka los wkłada kamienie, dlatego niektórym dzieciom trudniej jest radzić sobie z codziennymi obowiązkami i przyjemnościami. Takim kamieniem może być choroba (np. astma) lub rozwód rodziców. Takim kamieniem jest też zespół nadpobudliwości psychoruchowej: nadmierna aktywność ruchowa, kłopoty z impulsywnością i zaburzenia koncentracji uwagi to olbrzymi bagaż, który każdego dnia niesie w plecaku dziecko nadpobudliwe.

Nadpobudliwość psychoruchowa z  zaburzeniami uwagi (ADHD)

By móc rozpoznać ADHD, konieczne jest stwierdzenie objawów:

Czy ADHD jest chorobą? Dlaczego często mówi się o zespole nadpobudliwości psychoruchowej jako zaburzeniu rozwojowym? Jeśli u mojego dziecka lekarz lub psychiatra rozpoznają ADHD, to czy jest ono normalne? Takie pytania często pojawiają się w czasie rozmów z rodzicami. ADHD można sprowadzić do odmiennej pracy mózgu. Takiej. Która uniemożliwia dziecku skuteczne kontrolowanie uwagi, ruchów i emocji.

Uważa się obecnie, że zespół nadpobudliwości psychoruchowej jest zbiorem cech dziecka, które ujawniają się już przed siódmym rokiem życia. U osoby z rozpoznaniem ADHD obserwujemy pewien wzór zachowania. Dzieci z ADHD są zawsze lub prawie zawsze nieuważne, impulsywne i nadruchliwe. W zależności od wymagań i tolerancji otoczenia powyższe objawy mniej lub bardziej przeszkadzają i utrudniają życie dziecku, a także otaczającym je dorosłym oraz jego rówieśnikom.

Dekalog rodzica nadpobudliwego dziecka

  1. Zaakceptuj objawy nadpobudliwości u dziecka, a czasem może i u siebie.
  2. Trudne sytuacje, jakie się zdarzają, zazwyczaj nie są winą ani Twojego dziecka, ani Twoją.
  3. Rodzice są jednością, prezentują jednakowy system zasad i konsekwencji. Decyzja jednego z rodziców jest wspierana przez drugiego.
  4. Rodzic jest adwokatem swojego nadpobudliwego dziecka- nie prokuratorem. Broni go na zewnątrz w sytuacjach społecznych, w szkole.
  5. Chroń siebie. Ważne, abyś stawiał sobie realne wymagania, był dostępny dla dziecka, ale nie zapominał o czasie i przyjemnościach dla siebie.
  6. Zapomnij o perfekcji. Dom rzadko będzie nieskazitelny i idealny, dlatego nie warto się tym martwić.
  7. Naucz się upraszczać na wielu różnych poziomach. Komunikaty kierowane do dziecka muszą być proste i jasne. Bezpiecznie jest zrezygnować ze szczegółów.
  8. Kiedy potrzeba, daj wsparcie i pomoc dziecku, w sposób adekwatny do jego potrzeb, nie nazbyt opiekuńczy ani nazbyt szorstki. Pozwól dziecku wykonać coś samodzielnie, choć sam zrobiłbyś to dużo szybciej.
  9. W trudnych chwilach szukaj wsparcia u osób, które Cię wysłuchają (w rodzinie, wśród znajomych, u rodziców dzieci z ADHD czy w Internecie).
  10. Nie narzekaj, zawsze szukaj dobrych stron sytuacji, dostrzegaj zalety i pozytywne zachowania dziecka oraz swoje sukcesy.

 Opracowała:
mgr Aneta Wysokińska
psycholog szkolny


GOTOWOŚĆ SZKOLNA

 

        Dojrzałość szkolna  to gotowość dziecka do rozpoczęcia systematycznej nauki ,to gotowość do wejścia w nowe obowiązki i nowe środowisko . Tym pojęciem określa się dojrzałość w sferze :

·          fizycznej

·          umysłowej

·          społecznej

·          emocjonalnej

 Przedstawione poniżej pytania pozwolą rodzicom na diagnozę gotowości szkolnej dziecka

/ należy odpowiadać rzetelnie i notować pytania ,na które odpowiadamy twierdząco lub przecząco /

  1.Czy dziecko zna :

·          swoje imię i nazwisko

·          adres zamieszkania

·          imiona rodziców

·          nazwę zawodu rodziców /jeśli pracują/

·          nazwy zwierząt domowych

·          nazwę pór roku ,dni tygodnia

 2.Czy potrafi:

·          powiedzieć , jak brzmi pierwsza i ostatnia głoska w prostych słowach : np. woda ,rower , lody

·          wymówić prawidłowo wszystkie wyrazy /nie ma wady wymowy /

·          powtórzyć dłuższe słowa np. hipopotam , kaloryfer

 3.Czy rozpoznaje przewidziane programem litery alfabetu

 4.Czy pod koniec zerówki umie przeczytać prosty nowy tekst np. /To jest dom . Ola ma psa ./

 5.Czy rysując posługuje się zawsze tą samą ręką / prawą lub lewą /?

 6.Czy prawidłowo trzyma ołówek /chwyt pęsetkowy- między palcem wskazującym i kciukiem, lekko oparty na palcu środkowym /

 7.Czy widząc wzór potrafi go odwzorować , umie narysować znaki podobne do liter

 8.Czy jest w stanie narysować rysunek człowieka zaznaczając głowę , tułów, ręce, palce i inne szczegóły

9.Czy umie narysować rysunek , na którym coś się dzieje np./Chłopiec bawi się piłką /

 10.Czy koloruje obrazki , nie wychodzi poza ich kontur

 11.Czy dobrze zapamiętuje wierszyki i piosenki

 12.Czy potrafi skakać na jednej nodze, rzucać i łapać piłkę

 13.Czy umie ubrać się bez pomocy dorosłego, wiązać sznurowadła , zapiąć guziki

 14.Czy sprawnie posługuje się nożycami ,tnie po linii prostej, falistej, łamanej

 15.Czy umie opowiedzieć , co wydarzyło się w domu lub przedszkolu posługując się prawidłowo zbudowanymi zdaniami ?

 16.Czy potrafi określić , których elementów jest więcej ,a których mniej ?

 17.Czy rozpoznaje cyfry od 1 – 10 i potrafi na konkretach ,np. patyczkach wykonać proste działania, np.5 + 2 = ,  9 – 2 = , wstawić odpowiedni znak matematyczny < , > ,= np. 8  7   9  4

 18.Czy umie powstrzymać się od głosu , gdy pytanie jest skierowane do innego dziecka ?

 19.Czy rozumie i wykonuje polecenia skierowane do całej grupy ?

 20.Czy umie pracować w grupie dzieci wykonując wspólne zadanie  np. budowanie z klocków ?

 21.Czy potrafi bez rozpaczy rozstać się z rodzicami lub babcią czy nianią ?

 22.Czy potrafi zwrócić się do dorosłego z prośbą lub pytaniem ?

 23.Czy jest w stanie skoncentrować się na wykonywanym zadaniu przez 20 – 30 minut ?

 24.Czy umie nazywać swoje emocje np. co go cieszy , złości , czego się boi ?    

 Jeżeli pod koniec zerówki /połowa maja/ rodzic odpowie na wszystkie pytania twierdząco, można wnioskować , że dziecko osiągnęło dojrzałość szkolną .

Jeżeli jednak na któreś z pytań odpowiemy przecząco warto porozmawiać z nauczycielką uczącą dziecko w celu pogłębienia wiedzy na temat funkcjonowania dziecka i ewentualnej pracy z dzieckiem . Czasami wystarczy kilka tygodni aby wyrównać braki . Rodzic , który niepokoi się o dojrzałość szkolną dziecka powinien zasięgnąć porady pedagoga  lub psychologa szkolnego lub zgłosić się do poradni psychologiczno – pedagogicznej . 

 Warto skorzystać z pomocy po to , aby czas , który pozostał do rozpoczęcia nauki w klasie pierwszej , wykorzystać na lepsze przygotowanie dziecka do szkoły . Dzięki temu dziecku umożliwi się lepszy start a zarazem zaoszczędzi niepotrzebnych stresów.

 

Opracowała : pedagog szkolny
Anna  Dmowska – Ciołek  


 

Postawy rodzicielskie i ich wpływ na kształtowanie osobowości dziecka

            Najważniejszymi osobami w życiu każdego człowieka są pierwsi opiekunowie – najczęściej rodzice.

Sposób, w jaki rodzice opiekują się dzieckiem wpływa na tworzenie się jego osobowości. Odbywa się to na drodze świadomych i nieświadomych oddziaływań wychowawczych rodziców. Postawy rodzicielskie wywołują styl wychowania w rodzinie, wpływają na kształtowanie więzi uczuciowej między jej członkami, od której zależy w znacznej mierze ogólna atmosfera życia rodzinnego. Dla prawidłowego rozwoju dzieciom nie wystarcza to, by miały dom, rodziców, wyżywienie czy ubranie, muszą mieć także poczucie bezpieczeństwa i oparcia. Na rezultaty wychowania w rodzinie duży wpływ wywiera osobowość rodziców. Niebagatelne znaczenie ma wiedza rodziców o sobie samych, prawidłowa ocena swoich zachowań, słabych i mocnych stron, a także chęć doskonalenia własnej osobowości. Duży wpływ na wychowanie dzieci mają postawy rodzicielskie. Podzielić je można na prawidłowe postawy rodzicielskie (pozytywne) oraz nieprawidłowe postawy rodzicielskie (negatywne).

Prawidłowe postawy rodzicielskie charakteryzują się „wysoką miłością” do dziecka, pozwalają na swobodny kontakt z nim, na nastawienie się na jego rzeczywiste potrzeby, na traktowanie go jako odrębnej jednostki. Rodzice okazują uczucia dziecku, nie wstydzą się swoich uczuć. Ciepło i bezpieczeństwo stanowią dla dziecka oparcie.

Pozytywną postawą rodzicielską jest akceptacja dziecka. Jest ona podstawowym warunkiem prawidłowych stosunków w rodzinie. Akceptacja dziecka to zrozumienie jego indywidualnych potrzeb, akceptowania go takim, jakim jest ze wszystkimi jego zaletami i wadami. Rodzice akceptując dziecko dają mu poczucie bezpieczeństwa i zadowolenia z własnego istnienia. Kochają swoje dziecko z jego możliwościami, zdolnościami i trudnościami, dziecko o tym wie i to czuje.

Akceptacja dziecka przez rodziców sprzyja kształtowaniu się zdolności nawiązywania trwałej więzi emocjonalnej do zdolności wyrażania uczuć, stąd dziecko może być przyjacielskie w stosunku do innych osób.

Inną pozytywną postawą rodzicielską jest – współdziałania z dzieckiem. Formy tego współdziałania są różne w zależności od wieku dziecka i jego możliwości. W tej postawie wyraża się gotowość rodziców do uczestniczenia w życiu dziecka bez naruszania swej woli. Dziecko powinno być świadome tego, że zawsze może liczyć na pomoc swoich rodziców, że są oni gotowi poświęcić mu swój czas. Współdziałanie to wspieranie dziecka w trudnych sytuacjach życiowych, współuczestnictwo w nawiązywaniu problemów i w codziennych czynnościach domowych, dzięki temu dziecko nabierze wiary we własne siły. Rodzice ze swoimi dziećmi powinni wymieniać poglądy, okazywać zainteresowanie ich działalnością, wspierać je w dążeniu do celu. Dzięki temu dziecko staje się ufne wobec rodziców, zwraca się do nich o radę i pomoc.

Dawanie dziecku „wzajemnej swobody” to kolejna prawidłowa postawa rodzicielska. Rodzice reprezentujący tę postawę nie ograniczają dziecku kontaktów spoza środowiska rodzinnego lub dyskretnie je nadzorują. Stwarzają mu warunki sprzyjające rozwojowi samodzielności i odpowiedzialności za własne postępowanie przygotowując dziecko do stopniowego osiągania dojrzałości.

Następną pozytywną postawą rodzicielską jest uznanie praw dziecka. Istotną cechą tej postawy jest dopuszczenie dziecka do współdziałania w życiu rodziny. Dziecko wraz z rodzicami i innymi członkami rodziny dyskutuje nad rozmaitymi sprawami rodzinnymi, wypowiada swoje zdanie i przyczynia się do podjęcia określonej decyzji. Rodzice są gotowi do podawania wyjaśnień i uzasadnień pokonywanych wymagań dziecku a ono wie, czego oczekują od niego rodzice. Jest ono traktowane jako odrębna, samodzielna jednostka mająca swoje potrzeby i zainteresowania.

Prawidłowe postawy rodzicielskie sprzyjają kształtowaniu się u dzieci zdolności do nawiązywania trwałych więzi emocjonalnych, zdolności do wyrażania uczuć. Dzieci akceptowane czują się bezpieczne, są otwarte w stosunku do ludzi i świata, znają swoje możliwości i ograniczenia. Dominują w nich emocje pozytywne.

Dzięki współdziałaniu z rodzicami dziecko staje się zdolne do współdziałania z innymi. Czuje się odpowiedzialne, obowiązkowe, umie pokonywać trudności. Mając poczucie samodzielności i swobody zdobywa własne doświadczenie, rozumie różne sytuacje życiowe i potrafi się w nich zachować, ma poczucie odpowiedzialności za własne działania.

Drugą grupę postaw rodzicielskich stanowią postawy nieprawidłowe (negatywne). Postawy te charakteryzują się różnego typu zaburzeniami w kontaktach uczuciowych rodzice-dziecko, nieprawidłowe są również zachowania rodziców w stosunku do dziecka. Nie jest ono traktowane jako odrębna jednostka ludzka. Nieprawidłowe postawy rodzicielskie to nadmierny dystans uczuciowy lub nadmierna koncentracja na dziecku. Konsekwencją nadmiernego dystansu bywa najczęściej agresywny kontakt z dzieckiem lub unikanie kontaktu. W wyniku zaś nadmiernej koncentracji na dziecku pojawia się tendencja do uporczywego korygowania większości jego zachowań.

Wśród postaw rodzicielskich nieprawidłowych wyróżniamy postawę unikającą. Charakteryzuje ją obojętność uczuciowa rodziców w stosunku do dziecka, ich dystans wobec niego. Nie znają swojego dziecka, unikają i ograniczają z nim kontakt. Występuje tu ubogi stosunek emocjonalny między rodzicami a dzieckiem. Przebywanie z dzieckiem nie sprawia rodzicom przyjemności. Brak uczuć maskowany jest niekiedy przez nadmierną dbałość o wygląd zewnętrzny lub przez obdarowywanie dziecka prezentami lub pieniędzmi. Przy obojętności emocjonalnej dziecku daje się nadmierną swobodę. Rodzice nie znają potrzeb, możliwości i zainteresowań dziecka. Dziecko czuje się pozostawione samo sobie, nie ma oparcia w domu rodzinnym. Jego cechą charakterystyczną jest brak wytrwałości, postawa rezygnacji, częsta zmiana planów.

Może wystąpić podatność na wykolejenie (alkoholizm, przestępczość). Skutkiem tego typu postaw rodzicielskich jest często brak dojrzałości społecznej i moralnej.

Następną nieprawidłową postawą rodzicielską jest postawa odrzucająca. Rodzice nie ukazują dziecku uczuć pozytywnych a nawet demonstrują negatywne. Dziecko odrzucone, to przede wszystkim dziecko niechciane, które urodziło się w momencie niedogodnym dla rodziców. Czynnikami, które sprzyjają kształtowaniu się tej postawy mogą być niedojrzałość emocjonalna lub trudna sytuacja materialna.

Kolejną negatywną postawą rodzicielską jest postawa odtrącająca. Głównym jej wyznacznikiem jest niechęć do dziecka. Rodzice nie lubią go, dziecko odczuwane jest jako ciężar. W stosunku do dziecka demonstrowane są uczucia negatywne, dezaprobata, krytyka. Rodzice nie wnikają w motywy postępowania dziecka, kierują dzieckiem głównie przez kary, żądania i zastraszanie. Dość często okazywana jest brutalność w stosunku do dziecka. Postawy odtrącające sprzyjają kształtowaniu się w dziecku postaw aspołecznych lub antyspołecznych, wywołują zachowania agresywne, nieposłuszeństwa, kłamstwa, które sprzyjają przestępczości. Tego typu postawy rodzicielskie powodują u dzieci brak zainteresowań intelektualnych. U niektórych dzieci występuje lęk, zahamowanie, poczucie bezradności, silne reakcje nerwicowe. Wszystkie dzieci wychowywane przez rodziców demonstrujących postawy odtrącające mają zaburzenia osobowości.

Do nieprawidłowych postaw rodzicielskich zalicza się również postawę nadmiernie chroniącą. Charakteryzuje ona rodziców, którzy bezkrytycznie odnoszą się do swojego dziecka. Samo dziecko uważane jest za wzór doskonałości, nieustannie podkreśla się szczególne jego walory i możliwości. Charakteryzuje je brak krytycyzmu w stosunku do dziecka lub też nadmierny lęk o dziecko. Często występuje tu nadmierna uległość w stosunku do niego. Traktowane jest jako istota bezradna, wymagająca częstej opieki i pomocy. Ograniczane są wszelkie próby samodzielności dziecka. Zaniżone są wymagania w stosunku do niego, a także spełniane są wszystkie jego zachcianki. Postawy nadmiernie chroniące mogą powodować u dziecka brak dojrzałości społecznej i emocjonalnej, nadmierną zależność od rodziców, bierność i brak inicjatywy. Nie kształtuje się poczucie odpowiedzialności i obowiązkowości. Często występuje też brak krytycyzmu w stosunku do siebie.

Negatywną postawą rodzicielską jest też postawa nadmiernie wymagająca. Cechuje ona tych rodziców, którzy mają wysokie aspiracje w stosunku do dziecka, chcą je ukształtować według idealnego wzorca, nie licząc się z jego realnymi zdolnościami i możliwościami. Z góry zakładają dostosowanie się dziecka do stawianych wymagań. Dziecko jest ciągle kontrolowane i oceniane, korygowane. Ogranicza się jego samodzielność i aktywność przez wytykanie błędów i niedociągnięć. Tego typu postawy idą zwykle w parze z nadmiernym karaniem. Dziecko nie może wyrażać własnego zdania, opinii, nie może o niczym decydować, nie szanuje się jego indywidualności. Ciąży nad nim autorytet rodziców, a zwłaszcza ojca. Wychowane w taki sposób dzieci charakteryzują się brakiem wiary we własne siły, niepewnością, lękiem – mają zaniżony obraz własnej osoby i negatywny obraz świata. Typowymi mechanizmami obranymi są regresja i ucieczka.

Jedną z cech dzieci wychowywanych przez rodziców nadmiernie wymagających jest sztywność zachowań i brak tolerancji.

U dzieci tych mogą powstawać trudności szkolne czy też trudności z przystosowaniem społecznym.

W wychowawczej rzeczywistości rzadko spotyka się „czyste” postawy rodzicielskie. Elementy tych postaw są zwykle pomieszane ze sobą, a zdarza się też, że pewne postawy przekształcają się w inne. Bardzo często skutki swych błędów wychowawczych rodzice przypisują dzieciom lub instytucjom wychowawczym nie zdając sobie sprawy z własnego postępowania w stosunku do dziecka. Sprawę komplikuje fakt, że bardzo rzadko obydwoje z rodziców prezentują w stosunku do dziecka zbliżone postawy. Zazwyczaj jedno z rodziców ma inną postawę niż drugie, np. zbyt opiekuńcza matka i nadmiernie wymagający ojciec. W takim przypadku dziecko jest zupełnie zdezorientowane, jeżeli chodzi o system wymagań i oczekiwań w stosunku do niego.

Kształtowanie osobowości dziecka zależy w wielkim stopniu od postaw rodziców i wychowawców w stosunku do niego. Postawy właściwe sprzyjają rozwojowi prawidłowej osobowości, postawy niewłaściwe utrudniają jej prawidłowy rozwój, powodując zaburzenia kształtującej się osobowości, zaburzają obraz własnej osoby i obraz świata, powodując powstanie niewłaściwych postaw w stosunku do ludzi, zaburzają sferę emocjonalną. Siła wpływu rodziców na dziecko jest bardzo duża. Ważne, aby wpływ ten był pozytywny, a nie negatywny.

Jeżeli chcemy uczyć szacunku, to szanujmy. Jeżeli nie chcemy, żeby dziecko było agresywne, to nie bądźmy agresywni. Relacje, jakie dziecko tworzy z rodzicem stają się motywacją jego przyszłych zachowań w stosunku do innych.

Referat opracowała:
Aneta Wysokińska
psycholog szkolny

 


   


STRONA GŁÓWNA | O SZKOLE | GALERIA | DOKUMENTY | OSIĄGNIĘCIA | KSZTAŁCENIE ZINTEGROWANE | SPORT | SAMORZĄD UCZNIOWSKI | AKTUALNOŚCI | DLA NAUCZYCIELI | DLA UCZNIÓW | DLA RODZICÓW | PRZETARGI | ARCHIWUM | KONTAKT